Metoda odchudzania zgodnie z dietą Montignaca: podstawowe zasady, efekty i przykładowy jadłospis

Dietę Montignaca często wybierają osoby pragnące zgubić zbędne kilogramy poprzez spożywanie pokarmów o niskim indeksie glikemicznym. Koncepcja ta zyskała na popularności, ponieważ nie wymaga liczenia kalorii. Zamiast tego, koncentruje się na jakościowych aspektach spożywanych produktów oraz na ich odpowiednim zestawianiu. Twórca tej metody, Michel Montignac, twierdził, że przyczyną nadmiernej masy ciała jest nie tyle spożywanie dużej ilości kalorii, co nadmierna konsumpcja węglowodanów o wysokim indeksie glikemicznym.

Podstawowym założeniem diety Montignaca jest odrzucenie potrzeby ograniczania ilości spożywanego jedzenia. Grunt to odpowiednie doborowanie składników i umiejętne ich łączenie. Dieta ta opiera się na teorii insulinooporności, której zwolennikiem był Michel Montignac. Sugeruje ona, że główną przyczyną otyłości jest wysokie spożycie węglowodanów szybko podnoszących poziom glukozy we krwi. Ciągłe spożywanie takich produktów prowadzi do wzrostu poziomu insuliny, hormonu odpowiedzialnego za odkładanie tkanki tłuszczowej. Stąd, dieta Montignaca promuje spożywanie produktów o indeksie glikemicznym poniżej 50.

Montignac zwracał również uwagę na istotność selektywnego wyboru tłuszczów w diecie. Zalecał unikanie źródeł nasyconych kwasów tłuszczowych, jednocześnie zwiększając spożycie tłuszczów wielo- i jednonienasyconych. Zwolennicy tej metody odchudzania wskazują, że jej stosowanie nie tylko prowadzi do utraty wagi, ale również zmniejsza ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy i nowotworów. Ważnym elementem jest nie tylko jakościowe skomponowanie jadłospisu, ale także umiejętne zestawianie składników w jednym posiłku.

Zasady diety Montignaca są proste i obejmują takie reguły jak: spożywanie owoców na czczo; unikanie łączenia owoców z innymi produktami; łączenie pokarmów o niskim indeksie glikemicznym (do 35) z tłuszczami; komponowanie posiłków z produktów o indeksie glikemicznym 35–50 z białkami i warzywami; spożywanie śniadań węglowodanowych (to jedyny moment, kiedy można jeść pieczywo), obiadów białkowo-tłuszczowych oraz kolacji węglowodanowo-białkowych lub białkowo-tłuszczowych.